I to jest nareszcie dobra wiadomość. Niczego tak bardzo nie brakuje Polsce jak bezdyskusyjnego sukcesu.
To jest bez wątpienia fakt, który zasługuje na poważną „piarową” obróbkę.

Teraz należy powołać zespół do spraw upowszechnienia tej wiedzy – najlepiej na szczeblu ministerialnym. Następnie określić budżet, a potem opracować strategię.
Można zrobić cykl międzynarodowych konferencji prasowych(press tour), które poprzedzałyby Festiwal Zupy Polskiej (International Polish Soup Festival), połączony przy tym z wszechstronna ofertą targową pod nośnym hasłem: „Wszystko do zupy” ( po angielsku nie brzmi tak finezyjnie – Soup You! albo Holly Soup!).

Gdyby uzupełnić to poprzez sub-lead – „ Tylko głupie nie piją przy zupie!!!”( tu się nie podejmę przekładu), to dałoby się zaangażować polskich wytwórców „płynów wysokooktanowych” i wypromować tradycyjne polskie trunki. Też na całym świecie!

W tym momencie można by uruchomić kolejne narzędzie PR, czyli „event” i organizować stricte juz komercyjne „Soup & Drink Fiesta” – polski przekład nie jest potrzebny. Alternatywą dla komercyjnego charakteru takiego „eventu” mogłoby być potraktowanie go jako „promocję dziedzictwa, tradycji i kultury narodowej” aby pozyskać nań unijne środki.
Dodatkowy pożytek dla naszego Państwa byłby taki, że 23% tych środków pod postacią VAT trafiłoby – bez zbędnej zwłoki – do budżetu, co poprawiło by  „stan finansów publicznych”.

Taka poprawa ucieszyła by i Leszka Balcerowicza i Jacka Rostowskiego. Radość ta oddaliłaby raz na zawsze pragnienie debaty pomiędzy oboma ekspertami, bo jak wiemy z filmu „Rejs” dyskusja prowadzi do niepotrzebnej różnicy zdań i lepiej jej unikać.
Brak dyskusji jest tak samo zdrowy jak zupa, bowiem ta:

(…) jest nie tylko pożywna, ale stanowi również ciekawą alternatywę dla tych, którzy nie lubią warzyw. Zupa jest dobra na wszystko: na głód, przeziębienie, a nawet na kaca.
(Onet.pl)

Strasznie szybko się rozwija ten koncept, dlatego z obawy przed moimi naśladowcami poczekam na powołanie zespołu „Do zupy” i ustalenie centralnego budżetu. Jako zakończenie tej, świeżej jak zupa, myśli dołączę jedynie listę potencjalnych interesariuszy:
Ministerstwa:
Gospodarki, Turystyki i Sportu, Kultury i Dziedzictwa, Rolnictwa i td., (oraz wiele agend Rządowych)
Polski przemysł fonograficzny (muzyka do zupy)
Polskich wytwórców spirytualiów(uzasadnienie powyżej)
Polskie media ( reality shows „All You Need is Soup!” – mógłby to być nawet polski format TV)
No i te hasła w sponsoringu(kolejne narzędzie PR):
Granat Skarżysko sponsoruje – Grochówka
Mamy na was OKO.
Rosół z kury wspiera Agencję Ochrony Zarzycki
to w Polsce, a za granicą? Proszę bardzo:

Manchester United – Czerwoni jak BARSZCZ!
GreenPeace – Czysta natura Polskiego Krupniku!

No kopalnia możliwości, albo kocioł bez dna…

In zupa veritas!

Wszyscy powołują się na te same wartości i prawa i definicje. Czy cos z tego wynika? Niestety. Ponad szacunek nad elementarne prawa, wzniosło się dążenie do „własnej prawdy” i nieskrepowanej fikcji. Porozmawiajmy więc o prawach z róznych punktów widzenia. Dodając że rozmawiamy o nich na skutek bezpośredniej prowokacji, która płynie wprost z naszej polskiej publicznej i politycznej rzeczywistości. FUUj! Bardzo przepraszam za ten język.

Ad rem, czyli do praw :

Z punktu widzenia fizyki:
Prawo Ohma opisuje sytuację, najprostszego przypadku związku między napięciem, a natężeniem.
Związek ten jest stały, to znaczy że gdy rośnie napięcie, rośnie tez natężenie.

Prawo to ma charakter obiektywny i powszechny. Obowiązuje więc w Łodzi, Warszawie, Lublinie itd i dalej jeszcze;  i w każdym momencie. Kiedy rośnie napięcie płynące z rzeczywistości wzrasta też natężenie emocji.

Z punktu widzenia Biblii:
Później przychodzi historia Lameka, w której widać, jak prawo zemsty doszło już do swojego ostatecznego paroksyzmu. Kain się pomścił siedem razy za swoją obelgę, a Lamek siedemdziesiąt siedem razy, już do najwyższej przesady.

Od dawna więc wiadomo, ze eskalacja zadośćuczynienia nie ma granic.

Z punktu widzenia filmu:
Rok po tych tragicznych wydarzeniach morderca zostaje zwolniony dzięki umowie, którą zawarł z asystentem prokuratora okręgowego. Teraz ojciec rodziny postanawia wziąć sprawiedliwość w swoje ręce. A zemsta nie dotknie jedynie mordercy, ale także ludzi oraz cały system.

W ten sposób dotarliśmy do krainy fikcji. Świata w którym mara góruje nad jawą…

Z punktu widzenia prawa do fikcji:
Jeśli chodzi o porównywanie fikcji literackiej z „prawdą” historyczną, to często po przeczytaniu książki lub obejrzeniu filmu, w którym opisane są jakieś wydarzenia historyczne próbuję na własną rękę zorientować się , jak to było naprawdę. Zawsze przy okazji można się czegoś nauczyć.

Fantastyczne – mam na myśli – godne podziwu wyznanie. Tylko komu się zechce szukać prawdy na własną rękę. Dziś, gdy już prawie nikt nie czyta, a tym bardziej nikt nie pisze…

Niestety jednak to MY sami będziemy musieli wybierać sens i porządek i wiarę i miłość.. Nikt NAS z tego nie zwolni. Na szczęście MY też możemy zwalniać. Być może ostateczną prawdą prawa do demokracji, jest prawo wyboru.

Więc jedźmy, choć nikt nie woła. Wybierajmy.

Dystans ów oraz niezwykle imponująca postawa w pucharach reprezentanta „Polski Lokalnej” , czyli piłkarzy Lecha Poznań w Lidze Europejskiej, a zarazem jeszcze bardziej fantastyczna dyspozycja białostockiej Jagi
w lidze krajowej, sprowokowały mnie do sformułowania tytułowego dylematu.
Liga czy reprezentacja?
Dodatkowego koloru tak zarysowanej sytuacji dodają wyczyny indywidualistów nie tylko na torze żużlowym ale również na torze Formuły 1, osiągających poziom światowy.

Już nawet karawana nie jedzie, psy się uśpiły i nie szczekają, a pod „umówionym jaworem”
czeka nie „Filon miły” tylko „Polska Lokalna”.Bowiem nim „miesiąc zajdzie” (a właściwie zejdzie), trzeba będzie odpowiedzieć na najważniejsze ciągle pytanie:
„Liga albo reprezentacja?”
Potrzebna nam silna liga, czyli “Polska Lokalna” i w niej kilku(może nawet kilkuset) indywidualistów – twórczych i kompetentnych ludzi  samodzielnie osiągających sukces, a nie słaba reprezentacja z rozpaczliwej niekiedy nominacji centralnego selekcjonera! Tego jestem pewien. Mogą się nazywać: Frankowski, Gollob, Hampel albo Kubica, albo zupełnie inaczej. Każdy samodzielnie pracuje na nazwisko, a  nominacje niekoniecznie znamionują rzeczywistą klasę.

Potrzebna nam silna liga złożona z najlepszych indywidualności, a wtedy jest szansa że kiedyś powstanie wartościowa reprezentacja.
Że nie widać silnej ligi? No jeszcze nie, ale pora by spróbować ją zobaczyć.

Jedni mówią: zobaczę to uwierzę. Odpowiem im: uwierz a zobaczysz!

• Bodźce zmysłowe tworzą w umyśle wrażenia, które są następnie automatycznie grupowane w „obiekty”, zwane ideami prostymi. Idee proste to np. „jedno, konkretne krzesło”.

• Idee proste podlegają procesowi myślenia –  można na ich podstawie tworzyć idee złożone, będące uśrednionymi pojęciami zawierającymi w sobie całe zbiory idei prostych o wspólnych cechach(„dużo krzeseł”).
• Tak powstałe idee złożone  zaczynają żyć w umyśle człowieka „własnym życiem”(krzesło symboliczne jako zwieńczenie procesu).

Prawdę powiedziawszy dziś wydaje nam się to oczywiste, na dodatek codziennie prasa, radio, telewizja ilustrują ten przebieg relacjami z Krakowskiego Przedmieścia w Warszawie ( nie mylić z Lublinem), ale gdy tezy te John Locke formułował jakieś 300 lat temu, nie przypuszczał z pewnością że stanie się Prorokiem Naszej Polskiej Codzienności. Dzisiaj, tu.

PS. Hej Johnny Walker,  mały jest ten świat! – jak śpiewał Krzysztof Klenczon. Okazuje się że i Johnny Walker też się zmieścił. Głowa mała.

Do ćwiczeń z arytmetyki skłoniły mnie dwie okoliczności: aktywność Jarosława Kaczyńskiego oraz uniwersalna recepta na szczęście zespołu 2+1 (tekst piosenki).
No dobrze, dość gadulstwa – przechodzimy do ćwiczeń.
Podzielić na dwa można, a nawet należy:
1.    Naród
2.    Patriotów
3.    Elektorat
4.    Przeciwników politycznych
5.    Sojuszników partyjnych
6.    Nawet ludzi wierzących( dodanie słowa „nawet” powoduje dzielenie przez 2 i pół)
7.    I co się tylko zechce
Pomnożyć przez 3 koniecznie:
1.    Sławę i chwałę
2.    Ból i cierpienie
3.    Słuszne żądania( dodanie słowa „słuszne” powoduje mnożenie przez 3 i pół, a kto wie czy nie przez 4 nawet)
4.    Agresję i zapamiętanie (w boju)
5.    Sojuszników partyjnych
6.    Elektorat
Jak widać niektóre elementy w działaniach arytmetycznych się powtarzają, chociaż działania te są przeciwstawne. Ale kto by tam się tym przejął. Arytmetyka nie logika.

PS. Mojego Pana od matematyki serdecznie przepraszam. Sorry Panie Staszku.