Idei, czyli POLSKI. Ale to dopiero po przemianie wewnętrznej bohatera.

Sejmowe i w ogóle publiczne potyczki tak zwanych ‘liderów opinii” – rozumianych jako liderów politycznych ugrupowań, wskazują niezbicie, że Kordian odszedł w niepamięć czyli należy do „pokolenia 67” i co oczywiste jest już na emeryturze.
Ponieważ nie grają mi Dudy bojowe, a i słowa Hofmanie nie warczą; pozostaje mi jeden tylko wniosek. Jedna tylko myśl na podsumowanie.
W poprzednim wieku (wiek po Romantykach), pewien urzędnik popełnił utwór „Kordian i Cham”.

Nie zamierzał być profetyczny, przeciwnie chciał być użyteczny. Zupełnie tak, jak dzisiejsi urzędnicy partyjni i państwowi.
Wydarzenia sprzed kilu dni, w pełni potwierdzają tezę autora socrealizmu i ministra kultury.
Kordian przechodzi ( na emeryturę), przychodzi CHAM.
A może nawet narodził się Cham nim umarł Kordian ( to już inny romantyczny symbol).
Ponieważ nie jestem ani chamem ani Kordianem, pozostaje mi wierzyć, że „nie całkiem umrę”
I w wierze nie jestem sam.

A przemiany „bohaterów” nie oczekuję.

1. jedna ulica(z chodnikami, oświetleniem i miejscami parkingowymi)
2. wszech-gnojowica(60% gospodarstw domowych używa SZAMBA)
3. wszech-władza(megalomania na każdym poziomie jest szkodliwa)

Jest cytat.

„Patrz Kościuszko na nas z nieba!” – Raz Polak skandował i popatrzył nań Kościuszko i się zwymiotował.”
Konstanty Ildefons Gałczyński

Ja też pozdrawiam.

1. Mój burmistrz powołał Radę Konsultacyjną, której jedynym powodem istnienia jest zadanie mediacji – czyli porozumiewania się – Burmistrza z Radą Miasta.

2. Kiedy mieszkańcy chcą rozmawiać z Burmistrzem, ten nie ma czasu lub po prostu wychodzi.

3. Wtedy też zrozumiałem głęboki sens słowa „samorząd”

4. Samo się rządzi! Czyli AUTOMATYCZNA DEMOKRACJA!!!

Co prawda nieformalny ambasador Zakopanego uważał że ” samo się nie myśli, jak grzmi i błyska się samo”. Ale kto by się tam tym przejął? To było chyba z 90 lat temu.

No i kto by tam uwierzył Witkacemu, zwłaszcza w Łomiankach.

Teraz bardzo ważna informacja dla władz Warszawy. Według Google – Most Północny, zwany zwyczajowo Curią nie istnieje. Przynajmniej w Stolicy.

http://maps.google.pl/maps?hl=pl&sugexp=frgbld&gs_nf=1&cp=13&gs_id=20&xhr=t&q=marymoncka+warszawa&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.r_cp.r_qf.,cf.osb&biw=1367&bih=1106&um=1&ie=UTF-8&ei=8JdyT8-9DIHcsga5mtyHBw&sa=X&oi=mode_link&ct=mode&cd=3&sqi=2&ved=0CA4Q_AUoAg

Wystarczy wpisać np: Marymoncka, Warszawa. Albo trasę: Łomianki – Kruki. Oczywiście można pójść „na skróty” i wpisać od razu Most Północny, wtedy dowiemy się że taki most istnieje, ale w Sztokholmie. Na dodatek nie nosi dodatku Curie-Skłodowska. Najwyższa pora złożyć w tej sprawie stosowny wniosek, proszę Rady Miasta.

Żeby naprawić błąd nieistnienia Mostu, zamieściliśmy informacje na fejsie. W ten sposób most został uratowany dla potomności. No i oczywiście dla nas.

Właśnie wyjeżdżam do hotelu Korona w Krukach(07-415 KRUKI) i pojadę Mostem Północnym.

http://maps.google.pl/maps?ix=seb&q=07-415+KRUKI&um=1&ie=UTF-8&hl=pl&sa=N&tab=wl

See You on The Road! Można by powiedzieć… w nawiązaniu do Facebook.

„Prędzej wielbłąd przez ucho, niż bogacz do  Królestwa”
Tak to się ma w skrócie, chociaż nie w uproszczeniu.
Papa Rydzyk (zwany także  Ojcem), wezwał do obywatelskiego nieposłuszeństwa, czyli do tego by katolicy powstrzymali się od płacenia podatków.

Prędzej Państwo do grobu ( czyli my – wszyscy Obywatele), niż Katolik zapłaci – podatki!

I to jest wolny związek językowy NR 2.

Mucha nie siada!
Tak się mówiło, a może nawet jeszcze i teraz.

Jednakże z powodu salonu fryzjerskiego w Lublinie i nominacji Pani Minister;
(Fryzjer na Prezesa Centrum Sportu). Ta prawda nie jest już tak oczywista.

Jeżeli dodamy do tego bezsporny fakt, że inny Fryzjer (też strzygł w sportowo), ciągle siedzi.
Okaze się że ” Fryzjer nie jedno ma imię”.
Reasumując: Fryzjer z Lublina idzie w górę, Fryzjer we Wrocławiu siedzi w poziomie.

Mucha nie kuca!

I to jest wolny związek językowy NR 1.

I to jest nareszcie dobra wiadomość. Niczego tak bardzo nie brakuje Polsce jak bezdyskusyjnego sukcesu.
To jest bez wątpienia fakt, który zasługuje na poważną „piarową” obróbkę.

Teraz należy powołać zespół do spraw upowszechnienia tej wiedzy – najlepiej na szczeblu ministerialnym. Następnie określić budżet, a potem opracować strategię.
Można zrobić cykl międzynarodowych konferencji prasowych(press tour), które poprzedzałyby Festiwal Zupy Polskiej (International Polish Soup Festival), połączony przy tym z wszechstronna ofertą targową pod nośnym hasłem: „Wszystko do zupy” ( po angielsku nie brzmi tak finezyjnie – Soup You! albo Holly Soup!).

Gdyby uzupełnić to poprzez sub-lead – „ Tylko głupie nie piją przy zupie!!!”( tu się nie podejmę przekładu), to dałoby się zaangażować polskich wytwórców „płynów wysokooktanowych” i wypromować tradycyjne polskie trunki. Też na całym świecie!

W tym momencie można by uruchomić kolejne narzędzie PR, czyli „event” i organizować stricte juz komercyjne „Soup & Drink Fiesta” – polski przekład nie jest potrzebny. Alternatywą dla komercyjnego charakteru takiego „eventu” mogłoby być potraktowanie go jako „promocję dziedzictwa, tradycji i kultury narodowej” aby pozyskać nań unijne środki.
Dodatkowy pożytek dla naszego Państwa byłby taki, że 23% tych środków pod postacią VAT trafiłoby – bez zbędnej zwłoki – do budżetu, co poprawiło by  „stan finansów publicznych”.

Taka poprawa ucieszyła by i Leszka Balcerowicza i Jacka Rostowskiego. Radość ta oddaliłaby raz na zawsze pragnienie debaty pomiędzy oboma ekspertami, bo jak wiemy z filmu „Rejs” dyskusja prowadzi do niepotrzebnej różnicy zdań i lepiej jej unikać.
Brak dyskusji jest tak samo zdrowy jak zupa, bowiem ta:

(…) jest nie tylko pożywna, ale stanowi również ciekawą alternatywę dla tych, którzy nie lubią warzyw. Zupa jest dobra na wszystko: na głód, przeziębienie, a nawet na kaca.
(Onet.pl)

Strasznie szybko się rozwija ten koncept, dlatego z obawy przed moimi naśladowcami poczekam na powołanie zespołu „Do zupy” i ustalenie centralnego budżetu. Jako zakończenie tej, świeżej jak zupa, myśli dołączę jedynie listę potencjalnych interesariuszy:
Ministerstwa:
Gospodarki, Turystyki i Sportu, Kultury i Dziedzictwa, Rolnictwa i td., (oraz wiele agend Rządowych)
Polski przemysł fonograficzny (muzyka do zupy)
Polskich wytwórców spirytualiów(uzasadnienie powyżej)
Polskie media ( reality shows „All You Need is Soup!” – mógłby to być nawet polski format TV)
No i te hasła w sponsoringu(kolejne narzędzie PR):
Granat Skarżysko sponsoruje – Grochówka
Mamy na was OKO.
Rosół z kury wspiera Agencję Ochrony Zarzycki
to w Polsce, a za granicą? Proszę bardzo:

Manchester United – Czerwoni jak BARSZCZ!
GreenPeace – Czysta natura Polskiego Krupniku!

No kopalnia możliwości, albo kocioł bez dna…

In zupa veritas!

Wszyscy powołują się na te same wartości i prawa i definicje. Czy cos z tego wynika? Niestety. Ponad szacunek nad elementarne prawa, wzniosło się dążenie do „własnej prawdy” i nieskrepowanej fikcji. Porozmawiajmy więc o prawach z róznych punktów widzenia. Dodając że rozmawiamy o nich na skutek bezpośredniej prowokacji, która płynie wprost z naszej polskiej publicznej i politycznej rzeczywistości. FUUj! Bardzo przepraszam za ten język.

Ad rem, czyli do praw :

Z punktu widzenia fizyki:
Prawo Ohma opisuje sytuację, najprostszego przypadku związku między napięciem, a natężeniem.
Związek ten jest stały, to znaczy że gdy rośnie napięcie, rośnie tez natężenie.

Prawo to ma charakter obiektywny i powszechny. Obowiązuje więc w Łodzi, Warszawie, Lublinie itd i dalej jeszcze;  i w każdym momencie. Kiedy rośnie napięcie płynące z rzeczywistości wzrasta też natężenie emocji.

Z punktu widzenia Biblii:
Później przychodzi historia Lameka, w której widać, jak prawo zemsty doszło już do swojego ostatecznego paroksyzmu. Kain się pomścił siedem razy za swoją obelgę, a Lamek siedemdziesiąt siedem razy, już do najwyższej przesady.

Od dawna więc wiadomo, ze eskalacja zadośćuczynienia nie ma granic.

Z punktu widzenia filmu:
Rok po tych tragicznych wydarzeniach morderca zostaje zwolniony dzięki umowie, którą zawarł z asystentem prokuratora okręgowego. Teraz ojciec rodziny postanawia wziąć sprawiedliwość w swoje ręce. A zemsta nie dotknie jedynie mordercy, ale także ludzi oraz cały system.

W ten sposób dotarliśmy do krainy fikcji. Świata w którym mara góruje nad jawą…

Z punktu widzenia prawa do fikcji:
Jeśli chodzi o porównywanie fikcji literackiej z „prawdą” historyczną, to często po przeczytaniu książki lub obejrzeniu filmu, w którym opisane są jakieś wydarzenia historyczne próbuję na własną rękę zorientować się , jak to było naprawdę. Zawsze przy okazji można się czegoś nauczyć.

Fantastyczne – mam na myśli – godne podziwu wyznanie. Tylko komu się zechce szukać prawdy na własną rękę. Dziś, gdy już prawie nikt nie czyta, a tym bardziej nikt nie pisze…

Niestety jednak to MY sami będziemy musieli wybierać sens i porządek i wiarę i miłość.. Nikt NAS z tego nie zwolni. Na szczęście MY też możemy zwalniać. Być może ostateczną prawdą prawa do demokracji, jest prawo wyboru.

Więc jedźmy, choć nikt nie woła. Wybierajmy.